گاه به سخن گفتن از دردها نيازی نيست!

 

ميگن آخرت معنی دنياست! 

واقعيتش خيلی حرف دارم، حتی با خيلی از تک تکتون،‌ شايدم با خيلی از بقيه ها،‌ شايد حتی با ياس! ولی خب هر کدومشو يه جوری گفتن نگيد!

اينم گفتم چون همه ميدونن آدم سکوت نيستم. اصلا شايد چون اهل سکوت نيستم اين همه سردرد و .... .نميگم هم حرفم خيلی حسابه،‌ ولی خب ناحساب هم نيست متاسفانه،‌ ناتوانی قلمم هم به جای خود،‌ که اونم يه جوری به لطف خودتون حل ميشد. ولی خب .. ديگه ديگه. 

پ.ن.۱. اون جمله آبيا رو اگر خواستيد زياد بشنويد،‌ دم غروب،‌ پيش خونيه اذان مغرب،‌ به روش راديو جوان،‌ اين يه قسمت برنامه هاشون شايد به دل خيليا بشينه.

پ.ن.۲. حتی فکر کردن به زندگی مطابق ميل خود آدم،‌ کلی آرامش داره. البته اينم گفته بودن نگيد، ولی خب شما نشنيده بگيريد.

 

 

/ 5 نظر / 8 بازدید
فريده

ای بابا.. اتفاقا منم می خواستم بپرسم٬ تو که اهل نگفتن نيستی٬ چی شد که نمی‌گی؟ نمی‌خوام بگم گفتن بده٬ مسئله سر اينه که جا و مکان و زمان خودشو می‌خواد. ولی يه سوال برام بوجود اومد٬ اينايی که گفتن نگی٬ عقيده‌اشون چی بوده که گفتن نگی؟ و از اونم مهمتر٬ چی شد که تو به اين حرف عمل کردی؟ ميشه اينو جدی جدی بهم بگی؟

فريده

البته يه چيز ديگه رو هم می خوام بگم. می‌دونی گاهی ... فقط گاهی٬ اگر آدم صبر کنه و چيزی نگه٬ يه چيزايی براش روشن ميشه که باعث ميشه خدا رو شکر کنه که چيزی نگفته. منتها بايد چشم رو باز کرد و صفحه دل رو سفيد٬ تا بشه واقعيت‌ها رو ديد.

ياس

خواهشا فريده جان٬ برای حرفی که زدم محدوديت قائل نشو٬ برداشت شما تقريبا فقط يک صدم حرفايی بود که گفتم٬ گفتن نگيد. گفتن نگيد هم يه اصطلاحه٬‌شخص خاصی نبود. اینا رو هم گفتم چون بخشی از اون حرفایی که گفتن نگید٬‌با خود یو بود.

فريده

!!!من درست و حسابی نفهميدم!!! من ذهنتی نداشتم وقتی پستت رو خوندم. بیشتر حس فضولی‌ام گل کرده بود. اما جداْ اگر گفتن نگيد٬ ما هم احترام می‌گذاريم و بیش از این نمی‌پرسیم. اما اين رو صادقانه بگم٬ اميدوارم چه بگی و چه نگی٬ آرامش و حس زيبای زندگی توی قلبت در جريان باشه. اگر ابهام يا تيرگی توی ذهنت هست٬ زودتر ابرها کنار برن. اگر روحت سردشه زودتر گرم بشه و اگر هيچکدوم اينايی که گفتم نيست و عميقا شادی٬ تا هميشه عميقا شاد بمونی و بتونی اطرافت رو هم عرق شادی کنی.

عابر

بايد ديد اين نگفتن‌ها به چه قيمتي تموم ميشه و اون گفتن‌ها چه ارزشي داشت؛ اونوقته كه ميشه تصميم گرفت به گفتن يا نگفتن! به هر حال، بگي يا نگي، اميدوارم قلبت از كاري كه ميكني راضي باشه و بهش زور نگفته باشي. آخه قلب آدما تا يه جايي تحمل مي‌كنه... التماس دعا